Er blijkt nog veel belangstelling te bestaan voor de periode waarin de hoboïst Haakon Stotijn in het Concertgebouworkest speelde. Met weemoed wordt teruggedacht aan de magistrale klank van het orkest onder Eduard van Beinum met de onmiskenbare zilveren glans van de hoboklank van Haakon Stotijn, die met zijn solo’s het publiek tot tranen toe roerde. De intensiteit van zijn interpretatie en klank bereikte ook in het zachtste pianissimo de achterste rijen van de zaal. Gastdirigenten stelden als voorwaarde alleen dan te komen als Stotijn zou meespelen. Hij had een ontroerende, onvergetelijke toon. (Net zo herkenbaar als de stem van Maria Callas.) In die tijd waren expressie en projectie, muzikaliteit en eigen klankkarakter belangrijk. De invloed van zijn manier van spelen is tot de dag van vandaag merkbaar bij de houtblazers in het Concertgebouworkest. Door middel van deze site proberen we de muzikale nalatenschap en het aandeel van Haakon Stotijn in deze periode van de muziekgeschiedenis toegankelijk te maken en levend te houden.

U kunt hier luisteren naar de mooiste hobosolo’s uit de orkestliteratuur. Soloconcerten en kamermuziek, privé-opnames, registraties van radio- en tv-uitzendingen en filmfragmenten kunt u hier beluisteren en bekijken. Hij nam een grotere vrijheid qua interpretatie van het notenbeeld dan tegenwoordig gebruikelijk is.

Leerlingen en collega’s vertellen hun ervaringen en anekdotes met Haakon Stotijn.

De geschiedenis van de Stotijn-hoboschool zal hier worden vastgelegd. Daar komt vanzelfsprekend ook Jaap Stotijn uitgebreid aan de orde. Hij krijgt aandacht in zijn eigen deel van deze site.

Voor zover mogelijk zal de techniek van de specifieke toonproductie en rietenbouw worden beschreven, begrijpelijk voor de leek en herkenbaar en leerzaam voor zowel de amateur als de professional.